lekkomyslnosc


banner alkohol
Depresja wśród młodzieży PDF Drukuj Email

Depresja polega na zmianach nastroju oraz zaburzeniach funkcji biologicznych, zaburzeniach w sferze myśli, zachowania i relacji. Choroba ta może mieć podłoże genetyczne lub pojawić się na skutek doświadczenia straty. Kolejne epizody depresji powstają na skutek nagromadzenia stresu, który uaktywnia podatność na tę chorobę. Układ nerwowy człowieka działa na „zwolnionych obrotach”, zakłócając sen, odbierając apetyt i energię.

Depresja i skłonności samobójcze wśród są ważnym problemem nastolatków. Nieleczone mogą mieć katastrofalne skutki w późniejszym życiu. Zarówno depresja jak i próby samobójcze stają są coraz bardziej powszechniejsze, dlatego są przedmiotem szczególnej troski profesjonalistów zajmujących się ochroną zdrowie, edukacją i polityką społeczną.

Depresja  występuje raczej wśród dorastającej młodzieży niż wśród dzieci. Przypadłość ta stosunkowo często występuje z innymi zaburzeniami. Można to zaobserwować szczególnie u dzieci skierowanych na terapię. Badania nad depresją dzieci dowodzą, że 10 do 17% dzieci cierpi również na zaburzenia zachowania, zaburzenia lekowe, zaburzenia uwagi. Stwierdzono, iż podatność na depresję zależy w dużej mierze od płci. Występuje ona w równych proporcjach u chłopców i dziewcząt w wieku poprzedzającym adolescencję, ale już w wieku dojrzewania jest częstsza u dziewcząt niż u chłopców.

Objawy depresji ogólnie możną ująć w twierdzeniu, iż młody człowiek w depresji cierpi z powodu jakiejś straty  - rozpadu ważnego dla niego związku, starty istotnych atrybutów, takich jak umiejętności sportowe lub zdrowotne, czy utraty własnej pozycji.  Zły nastrój jest zawsze rdzeniem depresji. Depresyjny nastrój pojawia się wraz z uczuciem smutku, samotności, rozpaczy, niezdolności do odczuwania przyjemności. Głównymi czynnikami mogą też być irytacja, lęk, agresja – wtedy smutek i niezdolności odczuwania przyjemności są mniej istotne. Dzieci i młodzież w depresji mogą przechodzić  wszystkie trzy procesy emocjonalne – depresyjnego nastroju, irytacji, lęku. Na poziomie behawioralnym młodzi ludzie w depresji mogą okazywać spowolnioną aktywność albo zwiększoną – choć nieefektywną – aktywność. Mogą demonstrować niechęć do wszystkich zajęć, które dałyby im poczucie spełnienia lub łączności z rodziną czy przyjaciółmi. Na poziomie interpersonalnym następuje pogorszenie relacji młodej osoby z rodziną, przyjaciółmi, nauczycielami i innymi ważnymi w ich życiu osobami. Mówią o sobie, że są samotne, ale nie potrafią podjąć kroków, by nawiązać kontakt z innymi. Dzieci z depresją opisują siebie, świat, przyszłość w czarnych barwach. Uważają się za osoby bezużyteczne i są krytyczne wobec swoich dokonań szkolnych, sportowych, artystycznych oraz towarzyskich. Otaczający ich świat – rodzinie, przyjaciół, szkołę – postrzegają jako obojętny, krytyczny, wrogi wobec nich i nijaki. Przeszłość opisują jako pasmo porażek i mają niewielką nadzieje na poprawę tego stanu. Jeśli postrzega się rzeczywistość jako beznadziejną i cierpi się z powodu poczucia winy za postepowanie, które – we własnym mniemaniu – zasługuje na kare, można mieć skłonności samobójcze. Dzieci z depresją cierpiące po jakiejś stracie mają tendencję do postrzegania świata jako miejsce, w którym straty zdarzają się cały czas, a ta na pewno nie była ostatnia. Osoby te w sposób wybiórczy skupiają się na negatywnych cechach otoczenia.

W ciężkich przypadkach depresji okresu dojrzewania u młodych ludzi mogą występować depresyjne omamy słuchowe. O tego rodzaju anomalii percepcji mówimy wtedy, gdy słyszane głosy krytykują młodego człowieka lub mówią mu rzeczy wzmacniające jego zły nastój.

Źródło: Alan Carr „ Depresja i próby samobójcze młodzieży” .

 

pogadaj.eu Wydział Współpracy Społecznej - Urząd Marszałkowski Województwa Zachodniopomorskiego